scouting 4 daagsekamp

Geschiedenis van het Scouting Vierdaagsekamp

Het Scouting 4daagsekamp bestaat ondertussen ruim 30 jaar. Dit jaar, in 2017, zal de 31ste editie plaatsvinden. Daarmee heeft het kamp een rijke historie opgebouwd. Wat in 1986 begon als ‘normaal’ verhuur van het terrein van Scouting Keizer Karel aan een deelnemende groep Scouts aan de 4daagse van Nijmegen is inmiddels uitgegroeid tot een ‘internationaal’ evenement.

Het eerste ‘kamp’…
Het eerste kamp vond plaats in 1986. Een aantal Scoutsgroepen in den lande wilde deelnemen aan de 4daagse van Nijmegen en zocht een overnachtingsplaats. Het terrein van Keizer Karel was ideaal. Relatief dicht bij de start, lekker in een beboste omgeving en toch ‘het scouting-gevoel’… Beter kon eigenlijk niet… Maar daar dachten ze bij Keizer Karel anders over. “. Als Scout help je elkaar en zo kon het gebeuren dat binnen enkele maanden een comité was opgericht om de Scouts op het terrein te ondersteunen. In eerste instantie alleen met de verzorging van maaltijden, maar al snel werden ook wekdiensten een vast deel van de organisatie…

Uitbreiding
Toen er steeds meer deelnemers de weg naar het kamp hadden gevonden werd het terrein van Keizer Karel te klein. De buurgroep had een terrein en mensen in de aanbieding. In het 3e jaar (1989) deed Scouting Paul Kruger dan ook mee in de organisatie. Maar ook de wensen veranderde. Terugkerende Scouts hadden na een flinke dag wandelen wel oren naar voetverzorging. Het ‘Rode Kruis’ bood haar hulp aan. Een aantal jaren hebben zij de voetverzorging op het terrein verzorgd. Op het terrein weliswaar, want van verzorgingsposten was nog geen sprake…

Medische verzorging
Toen na enkele jaren het Rode Kruis zich meer met de 4daagse zelf ging bezig houden, kwam de verzorging op het kamp in gevaar. Er moest iets bedacht worden… Via via kwam er contact met de ‘Radio Interesse Stam’. Zij konden, samen met de ‘Medische en EHBO Stam’ de medische verzorging op zich nemen. En dan met name ook de verzorging onderweg. Bijkomend voordeel waren de communicatie verbindingen die de RIS kon opzetten. In die tijd een modern middel om contact te houden tussen verzorgingsposten en kampterrein.
1993-1
  Zelfgepionierde brancards in het welpenlokaal (1993)

Ondertussen had ook de destijds bestaande organisatie ‘Vrienden van Scouting’, ofwel VVS onder het opkomend succes van het kamp, een eigen kampje opgezet. Precies met hetzelfde idee en doelstelling. In het begin waren de contacten minimaal, maar uiteindelijk streefden we het zelfde doel na en na verloop van tijd werd er dan ook samengewerkt. Onder de noemer ‘Scouting vierdaagsekamp’ werden in de loop der jaren gezamelijke ‘wervingscampagnes’ opgezet, bijvoorbeeld bij de Scout In. Natuurlijk allemaal met het idee om nieuwe Scouts kennis te laten maken met het Scouting 4daagsekamp.

Radiostilte
In de loop der jaren nam het internet-, GSM en ander mobiele verkeer toe. Hierdoor werd de noodzaak om zelf mobiele verbindingen op te zetten overbodig. Langzaam maar zeker verdwenen de taken die door de Radio Interesse Stam werden uitgevoerd en uiteindelijk deed de RIS als organisatie niet meer mee. De Medische en EHBO-Stam bleef trouw en tot op heden uit zich dit in een prima samenwerking.  
1994-2
Materiaal van de Radio Interesse Stam in het staflokaal; klaar om opgebouwd te worden (1994)

Verval
Voor Scouting Paul Kruger braken drukke tijden aan. Voor hen was dit een reden om na verloop van tijd uit de organisatie te stappen. Voor het Scouting 4daagsekamp was dit even lastig. Konden we nog gebruik maken van het terrein? En wat zou dit voor de financieen betekenen? Minder mensen op het terrein betekend ook minder inkomsten. Gelukkig werd in onderling overleg een oplossing gezocht en kwam het kamp niet in gevaar. Helaas moest het kamp dat door de VVS georganiseerd werd na verloop van tijd ook stoppen. Gelukkig was het voor ons mogelijk een deel van de mensen (en medewerkers) op te vangen. Vandaag de dag is er nog maar één Scouting 4daagsekamp. Op het terrein van Scouting Keizer Karel aan de Sophiaweg in Nijmegen.

Meer tegenslagen
Na het vertrek van Paul Kruger en VVS heeft het kamp enkele jaren goed vol gezeten. Helaas werd het succes gelijk afgestraft. De Keuringsdienst van Waren vond de keuken maar niets, de brandweer had zijn twijfels over het grote aantal mensen op een kluitje en er werden allerlei regels opgelegd. Er kwamen maximum aantallen deelnemers, er moest rekening gehouden worden met het aantal toiletten en douches, er moesten overal draaiboeken en protocollen voor komen. Heel veel werk meer. Zeker voorafgaand aan het kamp. Maar ook heel veel meer kosten. Vooral dit laatste heeft toch wel invloed gehad op de manier van organiseren.  
2002-1
In de keuken, toen de regels nog niet zo streng waren (2002)

1995-2
Zeeverkenners ‘Het Zuiderkruis’ voor de kampvuurkuil

 

Archief foto's 1987:  klik hier.

 

inloggen

Copyright © 2014 4daagsekamp.nl